Overkomt het jou soms ook dat je naar iemand kijkt en denkt: potvolkoffie, hoe doet die dat toch? Iemand die zonder verpinken zijn grenzen aangeeft, met een zelfvertrouwen door het leven wandelt waar je stiekem een beetje jaloers op bent, of schijnbaar moeiteloos beslissingen neemt waardoor jij al drie nachten wakker ligt. Voor je het goed en wel beseft, begin je je af te vragen waarom jij dat niet kan en of het misschien toch eens tijd wordt om daar wat aan te doen.
Read MoreAls ik dit als kind had geweten …
Onlangs zat er een klant tegenover mij die de afgelopen maanden een enorme groei had doorgemaakt. Tijdens onze coachings hadden we gewerkt aan haar zelfvertrouwen, haar grenzen en vooral aan haar gewoonte om voortdurend rekening te houden met wat anderen van haar zouden denken.
Read MoreHoe ik mijn ADHD-hoofd een beetje onder controle probeer te houden
Waarom is het toch zo moeilijk om gewoon de regels te volgen?
Ik ben momenteel op vakantie in Tenerife en zoals altijd wanneer ik hier ben, probeer ik mijn dag te beginnen met zwemmen. We hebben hier een geweldig zwembad van 25 meter en ’s morgens trek ik daar mijn 60 tot 80 lengtes. Heerlijk. Zeker als ik het zwembad bijna voor mij alleen heb en mijn hoofd ondertussen rustig wakker kan worden.
Read MoreWat als meer zelfvertrouwen gewoon begint met anders te gaan staan?
Wie mij een beetje kent, weet dat ik fan ben van Grey's Anatomy. Ik heb ondertussen zoveel afleveringen gezien dat ik waarschijnlijk spontaan “10 milligram epi!” zou roepen als er naast mij iemand flauwvalt. Wat ik daarna precies met die epi moet doen, is een ander verhaal, dus bel voor alle zekerheid toch maar gewoon 112. 😉
Read MoreSoms moet je eerst een verkeerde afslag nemen
Als kind speelde ik graag schooltje. Ik was uiteraard de juf want laten we eerlijk zijn: schooltje spelen om vrijwillig leerling te zijn, daar zag ik het nut niet van in. Ik vond het heerlijk om dingen uit te leggen, schriftjes te verbeteren en waarschijnlijk ook om te bepalen wat de rest moest doen. Achteraf bekeken sloot dat laatste misschien wel meer bij mijn natuurlijke talent aan dan het lesgeven zelf. 😉
Read MoreDe juiste beslissing herken je meestal pas nadien
"Wat zou jij doen?"
Het is een vraag die ik als coach heel vaak krijg. En eerlijk? Ik zou zo graag een glazen bol hebben. Eentje die ik even bovenhaal, waarin ik kan kijken en dan vol overtuiging kan zeggen: "Ja hoor, doen! Dit wordt de beste beslissing van je leven." Of net: "Niet doen, blijf maar mooi waar je bent."
Read MoreWaarom emoties fantastische raadgevers zijn ... maar verschrikkelijke chauffeurs
Er zijn van die momenten waarop ik mezelf echt een beetje zielig vond. Niet omdat er iets dramatisch gebeurde. Integendeel, meestal gebeurde er net helemaal niks. Er stuurde iemand een berichtje: "Kunnen we straks even bellen?". En hopla ... daar gingen de radartjes in mijn brein!
Read More"Moet ge hiervoor huilen?" En andere zinnen die ons leerden onszelf weg te stoppen
Ik was een jaar of tien, misschien elf.
Ik huilde om iets, ik weet zelf niet meer precies wat, en ik kreeg te horen: "Moet ge hiervoor huilen? Allé, droog maar gauw die traantjes." Niet gemeen bedoeld. Gewoon een zinnetje dat gewoon werd uitgesproken, een zinnetje dat vele ouders vroeger zeiden.
Read MoreWat kost jou meer energie: een moeilijk gesprek of wekenlang piekeren?
Deze week trapte iemand op mijn tenen.
Niet letterlijk gelukkig, anders kon ik met dit warme weer geen open schoentjes dragen en dat zou zonde zijn, niet? 😉 Maar figuurlijk voelde ik me wel geraakt. Ik voelde me op mijn tenen getrapt, een beetje beledigd zelfs. Niet genoeg om er een groot drama van te maken, maar wel genoeg om te merken dat er iets bleef hangen.
Read MoreDe fout die zoveel mensen maken bij moeilijke familieleden
Eén van de meest frustrerende situaties in het leven is niet dat mensen je kwetsen maar dat je blijft hopen dat die personen ooit zullen beseffen dat ze je gekwetst hebben.
Read MoreWaarom grenzen stellen tegenover je eigen familie soms zoveel moeilijker is dan tegenover een ander
Er zijn mensen die zonder probleem hun grenzen kunnen stellen op het werk. Mensen die perfect kunnen zeggen dat hun agenda vol zit, dat iets niet lukt of dat ze rust nodig hebben. Mensen die geleerd hebben dat altijd beschikbaar zijn geen bewijs is van liefde of betrokkenheid … tot hun moeder belt. Of hun vader iets nodig heeft. Of er in de familie opnieuw iets opgelost moet worden.
Dan verandert er iets.
Read MoreJe bent nooit te oud om nieuwe vrienden te maken
Van sommige zaken denk je op een bepaald moment dat ze verleden tijd zijn. Nieuwe hobby’s. Nieuwe dromen. Nieuwe vriendschappen. Alsof je op een bepaalde leeftijd plots een bordje rond je nek krijgt “Volzet, geen nieuwe mensen meer welkom”.
Maar eerlijk? Wat een onzin.
Read MoreHoe je zelfvertrouwen kweekt (zonder dat je plots iemand anders hoeft te worden)
Afgelopen week kreeg ik een mail van een journaliste met de vraag hoe je het zelfvertrouwen krijgt als dat van Ruben Van Gucht. Je weet wel, dat soort zelfvertrouwen waarbij je rustig een topchef tegenspreekt en ondertussen niet lijkt te twijfelen aan jezelf. (Check Celebrity Masterchef op Play).
Read MoreIk heb het nog nooit gedaan … dus ik dacht: laat ik het gewoon doen (en kijk waar ik nu sta)
Ik ben met iets bezig. Eigenlijk al lange tijd.
Zo’n idee dat ooit klein begon, ergens op de achtergrond bleef hangen en dat ik stilletjes aan groter liet worden. Maar … op een bepaald moment werd het niet gewoon “groter”, het werd ook zwaarder. Complexer. En eerlijk? Mijn ADHD-brein kon het overzicht niet meer vatten.
Read MoreJe bent niet kil … je hebt gewoon nooit geleerd wat empathie is
Soms zit er iemand tegenover mij die zegt: “Ik wil er wel zijn voor anderen, echt waar … maar ik voel het niet.”
Elke keer opnieuw voel ik dat dat geen onverschilligheid is, geen kilte en zeker geen gebrek aan goede intenties. Eerder een soort verwarring die diep vanbinnen zit, gecombineerd met onzekerheid en vaak ook een klein beetje schaamte omdat die persoon ergens het gevoel heeft dat er iets ontbreekt wat voor anderen vanzelfsprekend lijkt.
Waarom we woorden inslikken die we eigenlijk zouden moeten uitspreken
We zwijgen omdat we niemand willen kwetsen.
Omdat we een conflict willen vermijden.
Of omdat we gewoon niet goed weten hoe we het moeten zeggen.
Maar ondertussen blijft het probleem bestaan.
En vaak … wordt het daardoor alleen maar groter.
Complimenten. Waarom maken we het onszelf zo moeilijk?
Complimenten: some love them, some hate them.
Als jong meisje vond ik het enorm moeilijk om complimenten te ontvangen. Als ik daar nu op terugkijk, verbaast het me niets. Mijn zelfbeeld was beneden alle peil en ik kon simpelweg niet geloven dat anderen iets positiefs over me dachten.
Read MoreUnpopular opinion: je saboteert je relatie niet door ruzie … maar door wat je zegt als het ongemakkelijk wordt
Er is iets wat we massaal genormaliseerd hebben: uitspraken die zo normaal klinken dat niemand er nog van opkijkt.
“Je bent te gevoelig.”
“Zeur niet zo.”
“Zo ben ik nu eenmaal.”
“Je denkt veel te veel na.”
Van loslaten met tranen naar vertrouwen met trots … zonder mezelf te verliezen
Ze is vertrokken, mijn oudste. Mijn dochter die ooit als peuter met volle overtuiging zei: "Mama, ik ga nooit bij je weg. Ik blijf altijd bij jou wonen."
Spoiler: ze is wel weggegaan.
Read More