Je kent het wel.
Je bent kwaad. Of verdrietig. Of alle twee tegelijk.
Omdat die ene persoon iets gezegd heeft … of gedaan … dat echt binnenkwam.
Recht op je hart. Boenk. 💥
En je voelt het opborrelen.
Je wilt alles zeggen wat er in je opkomt.
In één keer. Zonder filter.
Maar ergens weet je ook: als ik dit nu zo zeg … dan is deze relatie misschien gewoon kapot.
En net daar … zit het verschil.
Want ja: je mag zeggen wat je voelt.
Je mag grenzen stellen.
Je mag eerlijk zijn.
Maar je hoeft het niet te doen met scherpe woorden, verwijten en “jij altijd / jij nooit”.
Daarvoor bestaat geweldloze communicatie.
Of zoals ik het liever noem: verbindende communicatie.
Volgens Marshall Rosenberg.
En geloof me: ik heb daar jarenlang op geoefend. Echt jaren.
En intussen kan ik het. En nu wil ik het ook doorgeven.
Dus …
Wat als jij gewoon eens opschrijft wat je eigenlijk écht wil zeggen?
In de rauwe vorm. Zoals het nu in je hoofd zit. Hoe pijnlijk, bot of kwetsend ook.
En dan maken wij er samen iets van dat nog altijd eerlijk is …
maar ook verbindend.
Zodat jij zegt wat gezegd moet worden: zonder de ander kapot te maken.
En zonder jezelf weg te cijferen.